The ‘road’ to: SkiffHead 2026

Jørn Aalberts (52 jaar) roeit al sinds zijn 25e. Naast het roeien fietst hij regelmatig in de zomer, loopt hij af en toe en is hij in de winter in het krachthonk te vinden met de andere roeiers. De afgelopen jaren heeft hij zich ingelezen in trainingsmethodiek en zelf wat uitgeprobeerd met gepolariseerd trainen. Om een stok achter de deur te hebben en meer gestructureerd te trainen, nam hij in de zomer van 2025 contact op met Science2Move. 

In de zomer van 2025 was ik op vakantie in Italië en toch wel weer een paar kilo te zwaar; toen heb ik me bedacht dat ik nu wel eens wat gestructureerder wilde trainen. Wel gepolariseerd, maar dan onder begeleiding van iemand met verstand van zaken. Ik besteed(de) al genoeg tijd aan trainen, dus waarom dan ook niet eens proberen in diezelfde tijd meer effect te bereiken?

Na wat online zoeken heb ik contact opgenomen met Patrick en mijn verhaal gedaan. Patrick werkt vooral met fietsers en lopers, maar roeien leek hem ook een leuke uitdaging. We hebben een inspanningstest gedaan (beetje improviseren met de roei ergometer) en daar kwam uit dat mijn basisconditie behoorlijk oké was, maar dat er vooral op het intensieve gedeelte wel wat te winnen viel.

Maar vooral blij dat ik dankzij een goede winter trainen ik het vertrouwen had om me in te schrijven en mee te doen. Het eerste wat ik dacht toen ik over de finish ging: ‘Volgend jaar weer!’
Jørn

Gedurende de winter heerlijk kunnen trainen ‘met een plan’. Gewoon trainingen draaien die voorgeschreven staan (hou ik van!) en dus ook meer echt intensieve trainingen. Meer dan dat ik zelf zou doen: pittig maar leuk. Iedere 4 weken plannen we een coachcall om de voortgang te bespreken. Wat kan beter? En wanneer is het verstandig om juist even gas terug te nemen i.v.m. drukte door andere verplichtingen, denk aan werk of thuis?

Mijn grote doel voor 2025/2026 was de SkiffHead te starten: 7.5km over de bochtige Amstel in de eenmansboot. Er is dus niemand anders om de schuld te geven als het niet goed zou gaan. Dit wilde ik al jaren een keer doen, maar ik durfde niet echt. Maart 2026 was het dan toch echt zover: de voorbereiding voelde goed. Er waren veel zenuwen vooraf, maar toen ik eenmaal op het water lag waren deze weg en had ik er echt zin in.

Uiteindelijk een mooie race gevaren – in de middenmoot geëindigd (56e van 118 deelnemers) – en daar zeker tevreden mee. Maar vooral blij dat ik dankzij een goede winter trainen ik het vertrouwen had om me in te schrijven en mee te doen. Het eerste wat ik dacht toen ik over de finish ging: ‘Volgend jaar weer!’

Lees ook: